domingo, 24 de enero de 2010

HAI HORAS, DÍAS E ATÉ MESES...


Hai horas, días e até meses,
nos que todo se volta do revés,
nos que cada mañá en un sufrimento comenzar un novo día,
nos que cada noite quixeramos que fose a derradeira,
e non espertar,
e ficar durmidos para a eternidade.
.
Hai horas, días e até meses,
nos que o espello nos devolve unha imaxe para nós descoñecida,
nos que os amigos se tornan en perfectos descoñecidos,
nos que os afectos fican ocultos,
cubertos cunha rede de incomprensión da que non é doado sair.
.
Hay horas, días e até meses,
na que a esperanza é a única saída,
nos que o convencimento de que cada door é unha nova aprendizaxe,
de cara a unha nova vida que nos agarda.
.
Hai horas, días e até meses,
que anuncian un novo amencer,
a chegada de un tempo enormemente feliz,
ao que ( non nos enganemos), seguirán días grises.
.
Hai horas, días e até meses,
nos que renace a ilusión,
e o valor das cousas pequenas.
.
Hai horas, días e até meses,
que mais cedo que tarde,
han chegar.
.
CARLOS HIERRO.
.
Foto: Carmela


1 comentario:

Carmela dijo...

Como veis, se nos ha añadido un nuevo amigo, un amigo que nos aportará mil sentimientos nuevos, mil sensaciones,incluso, quizás, nos haga pensar un poco y ver las cosas de diferente manera.
Carlos, bienvido a este blog de amigos donde esperamos disfrutar de tus palabras y....¿porqué no?, incluso de tu voz, linda voz.
Este amigo escribe en galego casi siempre. Eso nunca será traba para poderle leer para nadie, pues veis que es facil de comprender nuestro idioma por escrito.
Es más, si hay amigos catalanes, vascos, valencianos, que quieran hacerlo en el suyo, este blog esta abierto también para ellos.
Un biquiño muy grande.